Strona główna



W Polsce podatnicy mogą korzystać z różnych form opodatkowania takich jak opodatkowanie wedle skali podatkowej – czyli na zasadach ogólnych, ryczałt ewidencjonowany, karta podatkowa, podatek tonażowy oraz podatek liniowy. Ten ostatni określany jest również mianem podatku płaskiego. W myśl tej metody  wysokość należnego podatku jest wprost proporcjonalna do wielkości podstawy opodatkowania.

Najbardziej charakterystyczną cechą podatku liniowego jest to, że bez względu na wysokość dochodów opodatkowanych tą właśnie metodą stawka podatku nie zmienia się i wynosi 19 proc. Koncepcja tej metody rozliczania się z urzędem skarbowym najczęściej odnosi się do przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych i o podatku dochodowym od osób prawnych. Zasadność podatku liniowego jest przedmiotem częstych dyskusji na publicznych forach – wspomniana forma opodatkowania ma bowiem wielu zwolenników oraz przeciwników. Zwolennicy są zdania, że podatek liniowy powinien dotyczyć wszystkich podatników w Polsce, przeciwnicy natomiast stoją na stanowisku, że godziłoby to w zasadę sprawiedliwości społecznej.

W Polsce już w latach 90-tych XX w. obowiązywał podatek progresywny od dochodów osób fizycznych, jednakże dopiero w 2004 r. osoby prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą uzyskały prawo do korzystania z podatku liniowego. Od 2013 r. oficjalnie obowiązuje 19-proc. stawka liniowa. Podatnicy decydujący się na rozliczanie się z fiskusem metodą liniową muszą liczyć się z tym, że tracą wiele przywilejów takich jak np. możliwość rozliczania się z małżonkiem czy  jako osoba samotnie wychowująca dziecko, nie przysługuje im też ulga na dzieci, nie mogą rozliczać kwoty wolnej od podatku.

Na niniejszej stronie omawiane będą wszelakie zagadnienia związane z podatkiem liniowym. Aspektów dotyczących tego tematu jest w praktyce bardzo wiele. Znajdzie się tutaj mnóstwo niezbędnych dla podatników informacji oraz cennych wskazówek ułatwiających poruszanie się w gąszczu skomplikowanych przepisów podatkowych.